Jaka będzie przyszłość Roberta Kubicy?
Czy Mercedes obroni mistrzostwo?
Sprawdź co zainteresowało Twoich znajomych.

GP Francji 2018-06-24
f1 - GP Francji

Tłumacz

Podobne:

Skomentuj

Cóż to był za kierowca: Juan Manuel Fangio

Udostępnij na Facebook
08.09.2014 06:50, autor: Szymon Tomala, wyświetleń: 2628
Juan Manuel Fangio powszechnie znany jako „Maestro” wywalczył pięć tytułów mistrzowskich. I choć startował dawno temu, jego legenda jest żywa do dziś. Zapraszamy do poznania historii JMF.
Argentyńczyk wystartował w 51 wyścigach Formuły 1, z których wygrał 24. W szczególności był znany z umiejętności wygrywania ścigając się niekonkurencyjnymi konstrukcjami. Znana była również jego wytrzymałość i kondycja fizyczna, która w tamtych czasach pomagała mu w wygrywaniu kolejnych zawodów.

Urodzony w Balcarce 24 czerwca 1911 roku, syn włoskiego imigranta po raz pierwszy posmakował wyścigów jako mechanik pokładowy w Chevrolecie, prowadzonym przez klienta warsztatu samochodowego, w którym pracował. Po odbyciu służby wojskowej, Juan Manuel Fangio zaczął jeździć w długich i często niebezpiecznych wyścigach drogowych. Do czasu wybuchu II wojny światowej odnosił w nich spore sukcesy.

Do wyścigów samochodowych powrócił w 1947 roku. Juana Manuela Fangio zainteresowały w szczególności sukcesy dwóch włoskich kierowców - Achille Varziego oraz Luigiego Villoresiego. JMF ścigał się z przybyszami z Europy Maserati, zakupionym wcześniej przez miejscowy Automobilklub. Przebieg tych wyścigów jednoznacznie wykazał ponadprzeciętny talent JMF, co potwierdziło jego marzenia i pchnęło dalej w świat wyścigów.

Juan Manuel Fangio był pod dużym wrażeniem europejskich wyścigów, jednakże niewiele brakowało a karierę zakończyłby przedwcześnie. Po powrocie do Argentyny brał udział w wypadku w czasie wyścigów drogowych, kiedy to zginął pilot w jego amochodzie. Dzięki poparciu politycznego JMF udało wyjechać się do Europy. Gdy Alfa Romeo zaczęła przygotowywać się do pierwszego sezonu mistrzostw świata Formuły 1 w 1950 r. Fangio dostał swoją szansę. Pomogły mu w tym wcześniej zdobyte kontakty z włoskimi kierowcami. W 1950 roku przegrał tytuł o mały włos z partnerem z zespołu - Nino Fariną. Jednak rok później to w jego ręce powędrował tytuł indywidualnego mistrza świata F1.

Alfa 159 stawała się coraz starsza, więc Fangio zmienił zespół i wylądował w Maserati. Wtedy też doznał urazu kręgosłupa podczas wypadku na torze Monza, co spowodowało długą przerwę od ścigania się. Na tory F1 powrócił w 1953 roku za kierownicą Maserati i musiał stawić czoła dominującemu wtedy zespołowi Ferrari. W sezonie 1954 wygrał dwa pierwsze wyścigi, lecz nie przeszkodziło to jemu w rychłym odejściu do ekipy Mercedesa. Do dwóch wygranych dołożył cztery kolejne i ponownie został mistrzem świata. W kolejnym roku udało mu się obronić tytuł dzięki czterem zwycięstwom. Pod koniec sezonu 1955 Mercedes wycofał się z wyścigów po tragedii w Le Mans. W wyniku tej decyzji szefostwa Srebrnych Strzał Argentyńczyk znalazł zatrudnienie w Ferrari.

O mistrzostwo przyszło mu rywalizować z kolegą z zespołu - Peterem Collinsem oraz reprezentującym Maserati Stirlingiem Mossem. Podczas GP Włoch Juan’owi popsuł się samochód, lecz „z pomocą przyszedł” jego partner Collins, który oddał mu własny bolid. W ten sposób JMF zagwarantował sobie kolejny, czwarty już tytuł mistrzowski.

W 1957 roku Fangio powrócił do Maserati i zdobył swój piąty i ostatni tytuł. Rozstrzygający wyścig - Grand Prix Niemiec na torze Nurburgring był jednocześnie najbardziej spektakularnym w jego karierze. Jego przeciwnikami byli Mike Hawthorn i Peter Collins, obaj prowadzący bolidy z Maranello. Maserati zatankowało bolid Juana Manuela Fangio wyraźnie niewielką ilością paliwa, by mógł wypracować sobie przewagę i utrzymać pierwsze miejsce po tankowaniu. Jednak wolna obsługa w boksie sprawiła, iż JMF powrócił na tor ze stratą ponad 45 sekund do duetu Ferrari. Argentyńczyk rzucił się w szalony pościg i mimo dociążenia paliwem nadrabiał po sześć sekund na jednym okrążeniu. Na półtora kółka przez metą udało mu się wyprzedzić byłego partnera - Collinsa, a następnie dopadł i wyprzedził Mike’a Hawthorna.

W 1958 startował prywatnym Maseratim w dwóch wyścigach, w których dwukrotnie dojechał do mety na czwartym miejscu (GP Argentyny i GP Francji). Wyścig w kraju nad Loarą był jego ostatnim w karierze. W swoim ostatnim Grand Prix liczył już 47 lat. Jak dotąd Juan Manuel Fangio pozostaje najstarszym mistrzem świata Formuły 1. Swój ostatni piąty tytuł mistrzowski zdobył mając 46 lat i 41 dni. Obecne trendy w F1 zatrudniania niepełnoletnich i niedoświadczonych kierowców spowodują, iż ten rekord jeszcze przez długi czas będzie przypisywany charyzmatycznego Argentyńczykowi. Juan Manuel Fangio zmarł 17 lipca 1995 w Buenos Aires pozostawiając za sobą wielkie dziedzictwo w Formule 1, które do dziś jest legendą i wzorem dla początkujących kierowców wyścigowych.

Statystyki Juana Manuela Fangio:
Starty w Grand Prix: 51
Debiut: GP Wielkiej Brytanii 1950
Ostatnie GP: GP Francji 1958
Pierwsze zwycięstwo: GP Monako 1950
Ostatnie zwycięstwo: GP Niemiec 1957
Pierwsze pole position: GP Monako 1950
Ostatnie pole position: GP Argentyny 1958
Liczba pole position: 29
Liczba zdobytych punktów: 245
Liczba wizyt na podium: 35
Zespoły: Alfa Romeo, Maserati, Mercedes, Ferrari, Scuderia Sud Americana, Juan Manuel Fangio




Wasze komentarze (0) Dodaj komentarz Bądź pierwszy!
Wyraź swoją opinię!
Strona jest zarządzana przez firmę
All Connect Sp. z o.o.
© 2018 RaceZone.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.   Reprodukowanie, przechowywanie lub udostępnianie całości serwisu lub jego części bez zgody właściciela jest zabronione. This website is unofficial and is not associated in any way with the Formula 1 companies. F1, FORMULA ONE, FORMULA 1, FIA FORMULA ONE WORLD CHAMPIONSHIP, GRAND PRIX and related marks are trade marks of Formula One Licensing B.V.
Ikona_ustawienia
Ikona_ustawienia_x

Kolor marginesów:

Kolor tła pod tekstem:

Racezone.pl - Codzienne informacje z dziedziny motosportu