Wprowadzenie
Witold Precht to postać, która na stałe wpisała się w historię polskiej nauki i inżynierii materiałowej. Urodził się 21 czerwca 1928 roku w Drohobyczu, a jego życie i kariera naukowa są przykładem determinacji oraz pasji do odkrywania tajemnic świata fizyki metali. Jako profesor nauk technicznych, Precht stał się nie tylko uznawanym ekspertem w swojej dziedzinie, ale także mentorem dla wielu młodych naukowców. Jego wkład w rozwój technologii i inżynierii materiałowej w Polsce jest nie do przecenienia.
Dzieciństwo i młodość
Witold Precht urodził się w rodzinie o silnych tradycjach edukacyjnych. Jego ojciec, Feliks, był inżynierem geodetą, a matka, Anna, nauczycielką w gimnazjum. Niestety, dzieciństwo Witolda zostało naznaczone tragedią. W czasie II wojny światowej, mając zaledwie 12 lat, stracił matkę, co miało ogromny wpływ na jego dalsze życie. Po wojnie Witold wraz z ojcem i siostrą przebywał w różnych miejscach, w tym w Jaśle i Opolu. Tam ukończył tzw. małą maturę.
W Gdańsku kontynuował swoją edukację w liceum, gdzie oprócz przedmiotów ogólnokształcących z powodzeniem uczęszczał również do średniej szkoły muzycznej w klasie skrzypiec. Muzyczne zainteresowania towarzyszyły mu przez całe życie. W 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej. Po śmierci ojca przeniósł się do Krakowa, gdzie kontynuował studia z zakresu inżynierii.
Doktorat i habilitacja
W 1955 roku Witold Precht ukończył studia magisterskie na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, gdzie rozpoczął swoją karierę akademicką jako asystent. Jego ambicje nie kończyły się jednak na uzyskaniu tytułu magistra. W latach 1958-1960 odbył staż naukowy w Akademii Górniczej we Freibergu, gdzie zgłębił tematykę fizyki ciała stałego. To właśnie tam jego prace badawcze doprowadziły do uzyskania stopnia doktora nauk przyrodniczych w 1960 roku. Jego rozprawa doktorska dotyczyła zagadnień związanych z wydzielaniem koherentnej fazy Fe16N2 z roztworu stałego azotu w żelazie α.
Witold Precht nieustannie dążył do poszerzania swojej wiedzy i umiejętności. W 1966 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego z zakresu fizyki metali na podstawie pracy dotyczącej wpływu rodzaju i stopnia odkształcenia na właściwości mechaniczne i fizyczne żelaza α. Jego prace naukowe znalazły uznanie w międzynarodowej literaturze jako „Precht Stufen”, co podkreśla ich znaczenie dla rozwoju badań nad metalami.
Praca zawodowa
Początki kariery zawodowej Witolda Prechta związane były z Katedrą Metaloznawstwa Politechniki Krakowskiej, gdzie pracował pod kierunkiem prof. Władysława Łoskiewicza. Z czasem zaangażował się w współorganizację Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN oraz Zakładu Fizyki Ciała Stałego Instytutu Fizyki PAN w Zabrzu. Jego badania dotyczyły wpływu struktury materiałów na ich właściwości fizyczne, co miało istotne znaczenie dla rozwoju nowych technologii.
Punktem zwrotnym w karierze Prechta była praca w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Koszalinie (obecnie Politechnice Koszalińskiej), gdzie objął stanowisko kierownika Zakładu Fizyki Ciała Stałego oraz Katedry Inżynierii Materiałowej. W 1990 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a rok później został profesorem zwyczajnym tej uczelni. Jego dydaktyka oraz badania koncentrowały się przede wszystkim na mikroskopii elektronowej oraz próżniowych technologiach produkcji warstw odpornych na ścieranie.
W ciągu swojej kariery Witold Precht opublikował ponad 120 prac naukowych oraz zdobył osiem patentów. Był także uczestnikiem wielu międzynarodowych konferencji, gdzie prezentował wyniki swoich badań oraz współpracował z wieloma renomowanymi instytucjami naukowymi w kraju i za granicą. Jego osiągnięcia sprawiły, że został uznany za jednego z pionierów inżynierii materiałowej w Polsce.
Dydaktyka
Witold Precht był nie tylko wybitnym naukowcem, ale także cenionym wykładowcą i mentorem dla wielu studentów. Prowadził zajęcia na różnych poziomach kształcenia — od studiów inżynierskich po doktoranckie. Jego pasja do nauczania objawiała się nie tylko poprzez wykłady i seminaria, ale także przez aktywne uczestnictwo w tworzeniu programów kształcenia dla specjalności związanych z metaloznawstwem oraz obróbką cieplną.
Był inicjatorem powołania specjalności „Technika i Technologie Próżniowe”, co przyczyniło się do rozwoju współpracy między Politechniką Wrocławską a Zakładami Techniki Próżniowej TEPRO w Koszalinie. Witold Precht promował również nowoczesne podejścia do badań nad fizyką ciała stałego oraz krystalografią.
Jako promotor ponad 200 prac inżynierskich i magisterskich oraz mentor dla 21 doktorantów, Precht miał znaczący wpływ na rozwój kariery wielu młodych naukowców. Został wyróżniony tytułem najlepszego dydaktyka i wychowawcy przez swoich studentów, co potwierdza jego zaangażowanie oraz pasję do kształcenia przyszłych pokoleń.
Odznaczenia i życie prywatne
W ciągu swojego życia Witold Precht
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).